درمان شوپنهاور (شومیز)

جولیوس هرتسفلد، روان‌درمانگری باتجربه، پس از آگاهی از بیماری جدی‌اش به زندگی و کار حرفه‌ای خود نگاه دوباره‌ای می‌اندازد. او سراغ فیلیپ می‌رود؛ بیماری قدیمی که سال‌ها پیش نتوانسته بود به او کمک کند. فیلیپ اکنون می‌گوید با تکیه بر فلسفه شوپنهاور تغییر کرده است، اما نگاه سرد و فاصله‌گیرش به دیگران، جولیوس را با پرسش‌های تازه‌ای روبه‌رو می‌کند.

ورود فیلیپ به گروه‌درمانی، برخورد میان دو شیوه مواجهه با رنج را به مرکز داستان می‌آورد: پناه بردن به اندیشه‌های فلسفی و تجربه رابطه با انسان‌های دیگر. اروین یالوم روایت جلسات گروه را با بخش‌هایی از زندگی و اندیشه شوپنهاور درهم می‌آمیزد. رمان درباره تنهایی، ترس از مرگ و امکان تغییر است و می‌پرسد شناخت خود تا چه اندازه به شنیدن و دیده شدن در کنار دیگران وابسته است.